woensdag 23 maart 2011
Fragment
Fragment uit een doordeweeks dialoog met enig cultureel gewicht tussen mijn eega en ik.
…
Marijke.“Ik moet soms heel hard mijn best doen om de kunstwerken die je me laat zien te begrijpen en te appreciëren.”
Filip: Wat zie je dan graag?
Wijzend op de "The 5oclockfamily’.
Marijke: Dit zie ik graag.
Filip: (verheugd) Kun je ook zeggen waarom?
Marijke: Ik voelde mij direct verbonden met die wezens.
Denkt na.
…
En het werk geeft mij rust.
Filip: (in gedachten.) Wat staat mij nu te wachten nu de 5oclockers straks het huis uit zijn.
Hij wordt door paniek bevangen.
…
Marijke.“Ik moet soms heel hard mijn best doen om de kunstwerken die je me laat zien te begrijpen en te appreciëren.”
Filip: Wat zie je dan graag?
Wijzend op de "The 5oclockfamily’.
Marijke: Dit zie ik graag.
Filip: (verheugd) Kun je ook zeggen waarom?
Marijke: Ik voelde mij direct verbonden met die wezens.
Denkt na.
…
En het werk geeft mij rust.
Filip: (in gedachten.) Wat staat mij nu te wachten nu de 5oclockers straks het huis uit zijn.
Hij wordt door paniek bevangen.
woensdag 2 maart 2011
Kermis
woensdag 23 februari 2011
maandag 21 februari 2011
Oh...

Oh... zucht Charlotte
Terwijl ze zuinig aan haar glaasje nipt
En met haar ruisend kleedje door de boomgaard wandelt
(Organza! zo licht! en met zo'n ondeugend bustier'tje!)
Best wel vermoeiend zo'n reis
Altijd maar andere mensen
Die me steeds willen omarmen...
Wel fijn al die aandacht
Maar mijn haar komt er zo door in de war
En dat kàn toch niet
Noblesse oblige!
En ze neemt nog een slokje
Ik wil er toch nog goed uitzien
Als ik straks bij Herman kom...
Ach Herman... zucht ze
Haar wangetjes blozen bij de gedachte
Liefst bij zijn piano...
Dààr te hangen of te staan
Dat lijkt haar wonderlijk...
Misschien maakt hij wel een liedje over haar...
Oh!...
zondag 20 februari 2011
The 5oclockfamily
vrijdag 18 februari 2011
dinsdag 15 februari 2011
zondag 13 februari 2011
Tot ziens!
Buitenaards gezelschap
woensdag 2 februari 2011
CCC: Wie wil Charlotte Champagne Cadeau?

Charlotte Champage hangt nu al een maand aan een muurtje in ons huis.
Het lijkt minder. Een maand gaat snel voorbij. Ze lijkt pas gearriveerd.
Nooit stak ze tegen, nooit was ze vervelend. Ze was er en ze scheen het nog plezant te vinden ook. Daar te hangen. Die Charlotte. Met Champagne als achternaam.
Aan de kale muur aan een dikke nagel. Cadeau gekregen voor een maand lang. Een band hebben we nooit echt gehad. We wisten dat Charlotte ons zou verlaten om een reis te maken. Waarom zou je een band smeden met een reiziger? Kan je een band hebben met een object in minder dan een maand? De reis zelf interesseerde me duidelijk meer dan de reiziger. Kunst op reis.
Indrukken...
Maarten vroeg als kunstenaar, als ontwerper van Charlotte om een maand lang indrukken, ideeën of gevoelens over het schilderij neer te schrijven. Ik lees dat nu, veel te laat natuurlijk, in de handleiding die achteraan in de enveloppe steekt… Foei. Grote broer deed niet erg zijn best… Bedoeling was om vaak, zelfs wekelijks iets te posten op deze site.
Wij, ja, ons hele gezin hebben dagelijks vele malen aan Charlotte gepasseerd bij het in en uitlopen van ons huis. Normaal hangt daar een foto, een foto die nu even op reis is, vanuit documentair oogpunt. Een foto uit mei 1939, net voor de oorlog begon. Een foto van ons beider grootmoeder. Een jong meisje toen. In Lourdes.
Nu is de tijd gekomen om Charlotte te laten gaan en grootmoeder terug te hangen. Ai. Charlotte wordt Marcella.
Toeval of niet, Charlottes vormen doen erg denken aan Alfred Judocus Kwak. Daar was de gezinsraad het over eens. Een eend, Charlotte is een stille eend. Niet kwakend, niet schuddend met haar waggelgat.
Nu is de tijd gekomen om Charlotte te laten gaan en grootmoeder terug te hangen. Ai. Charlotte wordt Marcella.
Toeval of niet, Charlottes vormen doen erg denken aan Alfred Judocus Kwak. Daar was de gezinsraad het over eens. Een eend, Charlotte is een stille eend. Niet kwakend, niet schuddend met haar waggelgat.
In de bijgeleverde brief lees ik dat het schilderij bij Herman Van Veen moet belanden. Wie spreek ik straks aan? Wie reist Noorderwaards? Ik ga straks op avontuur en neem Charlotte mee op de trein, naar school, naar een spreekbeurt of een les… en vertel Charlottes plan. Wie ze hebben wil, kan ze krijgen...
Wie het wordt, lees je straks...
Alle groeten uit het Kerkplein nummer 5.
Lichtervelde
Tante Kaduk in Hasselt

Tante Kaduk was bij ons te gast vanaf Kerstdag.
Ze kreeg een plaatsje op onze kast in de woonkamer, in het begin tussen alle kerstkaarten.
Ze vierde Kerst en nieuwjaar mee en genoot van de gezellige drukte.
Het zwevend effect van tante Kaduk gaf de indruk dat ze overal bij kon zijn.
Tof dat ze bij ons op bezoek kwam.
We wensen haar nog een mooie reis.
zondag 30 januari 2011
We zijn op St. Maarten!!!
Eindelijk is het zover, de moeder van ons nieuwe tijdelijk verblijf op St Maarten gaat een stukje over ons schrijven! We zijn hier eind december al aangekomen en zijn eigenlijk een beetje aan ons lot overgelaten... Ons nieuwe tijdelijke pleeggezin ging gelijk op reis! Drie weken lang zijn ze weggeweest! 3 WEKEN!!
Wel kwam er gelukkig een ander gezin op ons passen die vanuit NL hier op vakantie waren. De 2de week van januari kwamen ze gelukkig terug. Niet dat het niet leuk was hoor, het gezin dat hier op vakantie was. Maar toch... ze wisten niks van de lange reis die we achter de rug hadden... En al helemaal niet dat we straks weer door reizen!
Nee, dan ons ‘echte’ pleeggezin, die snapte het tenminste! We zijn echt verwend, zo vaak is er naar ons gekeken en over ons gesproken! En het is hier zo lekker warm, met mooie witte stranden enzo... Niet dat we mee mochten, best jammer eigenlijk, maar ja, moeder zei dat het niet goed voor ons was, in het zand en zo vlak bij zee... Dan zouden we krom trekken en onze kleuren verliezen.
Ook was het zo leuk om elke dag de kinderen te zien in hun school uniform! Zo anders dan de kinderen in Nederland. Die jongens hier spreken Engels op school, zo knap! We mochten ook nog op de foto, even poseren in de tuin, bij een palmboom met heuse kokosnoten... KOKOSNOTEN! Gewoon in de tuin!

En nu moeten we helaas weer afscheid nemen... Best jammer, ondanks dat we ietsje langer zijn gebleven dan gepland was. We zijn benieuwd waar we nu heen gaan, misschien mogen we wel weer mee in het vliegtuig......
Wel kwam er gelukkig een ander gezin op ons passen die vanuit NL hier op vakantie waren. De 2de week van januari kwamen ze gelukkig terug. Niet dat het niet leuk was hoor, het gezin dat hier op vakantie was. Maar toch... ze wisten niks van de lange reis die we achter de rug hadden... En al helemaal niet dat we straks weer door reizen!
Nee, dan ons ‘echte’ pleeggezin, die snapte het tenminste! We zijn echt verwend, zo vaak is er naar ons gekeken en over ons gesproken! En het is hier zo lekker warm, met mooie witte stranden enzo... Niet dat we mee mochten, best jammer eigenlijk, maar ja, moeder zei dat het niet goed voor ons was, in het zand en zo vlak bij zee... Dan zouden we krom trekken en onze kleuren verliezen.
Ook was het zo leuk om elke dag de kinderen te zien in hun school uniform! Zo anders dan de kinderen in Nederland. Die jongens hier spreken Engels op school, zo knap! We mochten ook nog op de foto, even poseren in de tuin, bij een palmboom met heuse kokosnoten... KOKOSNOTEN! Gewoon in de tuin!

En nu moeten we helaas weer afscheid nemen... Best jammer, ondanks dat we ietsje langer zijn gebleven dan gepland was. We zijn benieuwd waar we nu heen gaan, misschien mogen we wel weer mee in het vliegtuig......
dinsdag 18 januari 2011
5 o'clock Family
In de lessen Plastische Opvoeding leren de kids bij ons in het VTI Brugge hun kijk op kunst wat te verruimen. Meestal gebeurt dit door kennismaking met grote kunst in boeken, door het snuisteren in de meest fantastische graphic novels of het bekijken van een lekkere cultfilm. Groot was de verbazing toen ik op maandag 10 februari de klas binnenstapte, vergezeld van de "5 o'clock family". De drie genodigden stonden meteen in het middelpunt van de belangstelling, en konden op heel wat bijval van de nieuwsgierige techniekertjes rekenen. Onze fantasie sloeg meteen op hol; we zagen er vlinders, lavalampen, aardappelen of zelfs oliebollen in. Toen een slimmerik de gekrabbelde woordjes "oh!" en "huh?" opmerkte, kwamen we na wat filosoferen tot de conclusie dat die drie gekke wezens misschien wel zelf aan het observeren waren, en net zoals wij hun mening hadden over die zotte bende voor hen...
dinsdag 11 januari 2011
7%
Create your own travel map
Travelling Paintings has traveled to: Austria, Belgium, Germany, Italy, Malaysia, Netherlands, Netherlands Antilles, Romania, Saudi Arabia, Singapore, Spain, United Kingdom, United States, USA States: California
vrijdag 7 januari 2011
2011
Kunst op Reis begint 2011 in stijl: na enkele maanden onvrijwillig stilzitten en -zwijgen, vertrekt vanavond Charlotte Champagne voor een tweede keer. Doel: nog steeds onbekend, maar daar komt met de volgende schrijver snel verandering in.
En zonet ontvingen Pieter, Sylvie en Tove de 5 o'clock Family in Oudenburg. Benieuwd wat zij met het schilderij de komende maand gaan uitspoken. Het doel van de Family is een actrice waarvan ik alleen weet dat ze in Londen woont. 't Lijkt niet zo ver op de kaart:
Met stijl het nieuwe jaar beginnen, het tweede jaar Kunst op Reis, gelukkig nieuwjaar iedereen!
Labels:
5 o'clock Family,
Charlotte Champagne,
kaart,
Londen
Abonneren op:
Posts (Atom)





