Lichtervelde - Los Angeles

Uncle Espresso verhuisde deze week van Gent naar... Ledeberg. Vermoedelijk geniet hij van 't Gentse, iets wat David Lynch waarschijnlijk ook zou doen. Voorlopig 54 kilometer reisweg tussen Lichtervelde en Los Angeles.

en zo kwamen we aan het eind...

Een schilderij
op reis
tussen heden en verleden
gisteren al zo vertrouwd
morgen alweer op weg

vandaag een lege muur achterlatend
een herinnering
meneertje en mevrouwtje Blautwtand
't was fijn met jullie erbij




(met speciale dank aan mijn "assistent" collega Nele ;) )

nieuwe huisgenoot

Tante Kaduk is nu zo'n tiental dagen mijn huisgenoot.'t Was even wennen, voor haar én voor mij. Ze kreeg een muurtje voor haar apart, zonder rechtstreekse buren. Kwestie van de aanpassing zo rustig mogelijk te laten verlopen. Op zo'n anderhalve meter afstand hangt een ander kunstwerk. Een kluwen blote vrouwen met tentakels van armen en benen. Tante kijkt hen voortdurend aan maar van enige dialoog is geen sprake. Het water is veel te diep, vrees ik.
Tante Kaduk is pertinent aanwezig in mijn leeshoekje. 't Voelt wat vreemd aan dat nu iemand over mijn schouder meekijkt en de kwaliteit van mijn leesvoer lijkt te controleren. Ik krijg er voorlopig geen hoogte van, heb haar al een paar vragen gesteld. Of ze zwanger is? En of ze zich daar goed en veilig voelt? Hangt ze goed? Maar ze blijft mysterieus.
Ik groet haar beleefd als ik 's morgens naar de radio loop. Ze is al een vast onderdeel geworden van het ochtendritueel: tante Kaduk, Klara en ik. En we groeien langzaam naar mekaar toe. Drie vrouwen onder één dak. We stellen het goed. Dank u.

"life is funny, skies are sunny..."

Oh, yes, it's spring alright! The world is changing colors and the air is sweeter. For this is the moment Stan took to smell the flowers. Ok, maybe this one is not a native one, but still a beautiful flower ! :) Enjoy this moment Stan, and soon you'll dive right into the hot summer breeze!

familie Blauwtand op reis in Knokke-Heist

Familie Blauwtand in mijn bureautje in Knokke-Heist.
De eerste maandagmorgen, een beetje onwennig. Nog geen eigen stekje... Maar dankzij de hulp en de vaste hand van klusjesman Michel, waterpas en nagel, kreeg de familie al snel een waardige eigen spot. (voor de veiligheid heb ik wijselijk gezwegen dat de familie slechts op doorreis is...)
Ik kreeg al veel leuke reacties moet ik zeggen.
Ze kijken...
Van het mooie, mysterieuse schilderijtje aan mijn muur...van het schilderijtje, naar mij en terug.... Je ziet ze denken...
Ik breng hen maar in de realiteit. ...
Nee, helaas. Er zit geen kunstenaar in mij verborgen.
Maar het is leuk om er even over te vertellen... over De Kunst... kunst op reis... De kunst die ons verbindt...
En zo voel ik me heel even deel van de familie...

Nieuws van Tante Kaduk

Roland en Dina genoten een maand van het gezelschap van Tante Kaduk en houden haar binnen de provincie en binnen de familie. Roland's zus Marleen verleent haar de volgende maand onderdak.


Tante Kaduk verdubbelt in één keer haar afgelegde kilometers. Ze verhuist van Izegem, rakelings langs Lichtervelde, naar St.-Kruis, Brugge, niet zo heel ver van waar Baron Picon ondertussen z'n thuishaven gevonden heeft: 73 km afgelegd volgens Google Earth.

Diane part II

Diane... it's Tuesday 4 pm.. En ik moet bekennen dat UNCLE ESPRESSO zich tot nu toe heel erg deftig heeft gedragen, a true gentleman. I bet you would like him. Het leuke aan dit werk is dat het onopgemerkt opgaat in mijn kamer. Heel rustig tussen andere kleuren en vormen. Ik zal gauw eens een paar foto's nemen en ze je laten zien Diane. Want at the end of the day zit ik wel met een Wydooghe in mijn kot. Ik heb me al afgevraagd of ik daar een verzekering voor moet nemen... Zou je dat eens voor me kunnen opzoeken Diane.. En de missie gaat ondertussen altijd maar door. Ik heb Mr. Lynch persoonlijk nog niet kunnen bereiken.. maar ik voel wel ergens dat dat in orde zou kunnen komen.
En kunst op reis, het idee alleen al vind ik zalig.. Alsof kunst ervaringen zou kunnen opslaan en deze meedelen met mensen van over de hele wereld.. zalig toch. Eén werk die iedereen verbindt.. dat moet toch de droom van iedere kunstenaar zijn. What do you think Maarten? Hmm.. ik denk dat ik wel eens gelijk zou kunnen hebben ... Ik ga afsluiten Diane en een thee gaan drinken..

16 maart - 3 april

16 maart - 23 maart: van ooggetuige tot kroongetuige
Baron Picon, het eerste van de vier originele reizende schilderijen was thuis op, voor dit project, historische momenten: hij zag zowel Uncle Espresso richting David Lynch vertrekken, als Phileas 365 een wereldreis starten. Dit is toch iets dat ik moet onthouden, zie je hem denken. Want dit staat niet in m'n boekske. Neen, nogal een geluk dat ze die blog hebben.

Er staan nog schilderijen klaar om te vertrekken, maar de timing moet juist zijn, de bestemmingen moeten kloppen. Het is denken, dagdromen en twijfelen en dan is er die flits waarbij je weet dat alles juist zit: David Lynch, een wereldreis. Maar ook de originele schilderijen doen wat ze moeten doen, zonder dat ik het in de hand heb. En zo klopt het ook dat Baron Picon kroongetuige van Kunst op Reis geworden is. Wat hem, volgens wikipedia, ook meteen verdacht maakt..

24 maart - 3 april: ongeduldig - opnieuw D-Day, opnieuw aftellen tot het uur Nul
Die laatste week vliegt zoals gewoonlijk voorbij, en de zaterdag doet dat in een zo mogelijk nog hoger tempo. De Baron moest plaatsmaken voor een ander schilderij en verhuisde naar, het klinkt klassiek maar is het niet, de schouw, en overschouwt nu het hele huis, in gezelschap van een sculptuur van Gilbert Degryse.

De ovenschotel is gereed, de hapjes en aperitief staat klaar, voor mij zal 't een Picon zijn. Zes uur dertig, daar zijn ze, Ciao baron P!

5 maart - 15 maart

5 maart: D-day, het uur Nul. Maar eerst tijd om de proloog te schetsen.

Baron Picon zou terugkomen, zoveel was zeker. Op maandag, de eerste van de maand maart, dat leek symbolisch en haalbaar. Dat was het niet. Het lukte ook dinsdag net niet en weer niet op donderdag. Simon kon er drie keer niet mee naar Lichtervelde Central komen maar de aantrekkingskracht van Baron P. zorgde ervoor dat Helena en ik in Assebroek City moesten zijn op vrijdagavond.

We gingen er naar een poëzievoorstelling-in-een-huiskamer van -het heelal houdt van een portie synchroniciteit- de leraar onder wiens lessen ik het concept Kunst op Reis bedacht en uitwerkte.

Op vijf maart kregen we Baron P. in de ene en een glas wijn in de andere hand. Juliette was wat ziekjes maar in gezelschap kwam ze er, net voor bedtijd, verbazend goed weer door.

Baron P. bleef die avond in de auto, en erop terugkijkend snap ik niet waarom ik hem het zeer gesmaakte optreden niet liet bijwonen. Soms is het voordehandliggendste net datgene waar je over kijkt. Hij kwam laat op de avond terug thuis, vond een plekje aan een muur waar hij nog niét had gehangen en observeerde. Zoals hij geobserveerd werd.

6 maart - 15 maart: het oog van de storm

Baron P. werd zichzelf op een rustige, maar doelbewuste manier. Eerst als concept in m'n kop, daarna als voorstudie op papier, en dan de eerste laag verf na laag na laag tot de laatste laag net voor de laag verf te veel. Nu was hij getuige van een een nieuwe reeks schilderijen: caméléons, nieuwe figuren die hun deadline hadden voor de tentoonstelling Splinters, in Leffinge. Concept, voorstudies, eerste verven, ze lagen er. Baron P. zag me lagen bijleggen. En leggen en wroeten en wringen met verf en inkten en pigmenten.

Iedere keer ik uit m'n atelier kwam keek hij weg. Vanover zijn boekske naar een ongespecifieerd ding dat zogezegd z'n aandacht trok. Maar me de indruk gevend dat wat ik deed wel ok was, en hij me niet op de vingers zou kijken, vingers met verven, inkten en pigmenten. Soms nam ik een pauze, koffie en een sigaret. En bekeek de Baron. Hij leek, en lijkt me niet, nooit niet opdringerig. Moet een reizend schilderij niet wat opdringeriger zijn? Ik weet het nog altijd niet. En ik nam nochtans veel pauzes.

De nieuwe reeks caméléons waren -je zou het de rustige, sobere figuren niet geven- een storm om te schilderen. Een veel te snel afkomende deadline, reusachtige doeken in verhouding tot Baron P's gestalte en steeds maar smekend om meer lagen verf. Ik kon stilstaan, ademen en genieten in het oog van de Storm. Baron Picons rustige, nonchalant wegkijkende knipoog ;)

From Sea to Sea

As his stay in Romania is going to end soon, Stan decided to go to the seaside for the week-end. In the first sunny and warm week-end after a really long winter he joined me to a divers gathering in Constanta on the Black Sea Coast. He was really interested, but decided not to go into the 5 degrees cold water and just laid down in the sun thinking that maybe someday he will go south to dive in warmer waters. Now he will wait for the next flight to Belgium to go home and plan his next trip. It was very nice having him here. Happy bubbles Stan!

De Familie Zeezicht

Familie Blauwtand blijft reizen met zicht op zee. Ze gaan van Oostende naar Heist, waar Kaat een maand voor hen zorgt en ons op de hoogte houdt. Ondertussen al 185 km. reisweg!

Phileas 365

Een nieuw schilderij vertrok vanavond op reis: Phileas. In de voetsporen van Phileas Fogg uit Reis om de wereld in 80 dagen van Jules Verne, gaat Phileas op reis rond de wereldbol. Niet in 80, maar in 365 dagen.

De tijdelijke eigenaars moeten geen maand over hem schrijven -een foto van Phileas in het decor is voldoende- maar het schilderij moet dan ook na enkele dagen alweer doorreizen. Net zoals Kunst op Reis wordt hij persoonlijk doorgegeven.

Gaat Phileas in 365 dagen effectief rond de wereldbol en landt hij voor 23/03/2011 terug in Lichtervelde, dan volgt een speciale kado aan iedereen die hem geholpen heeft.

Volg de reisfoto's, avonturen en blog op phileas365.blogspot.com

Lente!

De eerste lentedag is aangebroken voor Baron Picon. Hij heeft de planten en de dieren in de tuin bestudeerd en heeft wat gemediteerd in een boom. Dat laatste vond hij erg fijn. Onze poes Rasmus is verliefd op hem, maar hij negeert haar. Wacht maar tot het zomer wordt...

Familie Blauwtand aan zee

Diane..

Diane.. It's Saturday 1 am.. Dinsdagavond zijn er 2 vrienden van mij gearriveerd in mijn verblijfplaats in Gent. Dat is in de Jean-François-Willemstraat, niet ver van de Overpoort.. de Overpoort, het walhalla van slechte frieten, weggegoten bier en foute mode. Als je me ooit eens komt opzoeken, dan toon ik je waar het is Diane. Mijn 2 vrienden komen uit een dorpje ergens midden de velden. Ik ben daar al een paar keer geweest, there's something in the air up there.. Or maybe it's just the trees.. Ik moet hen beslist eens vragen welk soort bomen daar groeien. Anyway, ze hadden een vreemd voorwerp bij zich and it wasn't wrapped in plastic at all... een schilderij dat zelfs een naam heeft UNCLE ESPRESSO.. Wat mij er doet aan herinneren dat ik hen geen koffie gegeven heb of kersentaart, maar wel rode wijn die 4 euro heeft gekost en wat groenten. Maar om terug te komen op UNCLE ESPRESSO.. Tis wel een heel merkwaardig werkje hoor Diane.. Er is iets mee.. Kunst met een missie, where do you find that.. De bedoeling van zijn reis is om te eindigen bij David Lynch.. David Lynch begot.. Begrijp me niet verkeerd Diane, I'm definitely a huge and convinced fan of Mr. Lynch 's work.. Maar een reis maken naar Los Angeles city of angels is absoluut ambitieus. Maar ik moedig het aan Diane, want het is impulsief en spontaan en gek.. We zullen een manier vinden om UNCLE ESPRESSO daar te krijgen. I'm sure of that!

Een eerste overzicht

De eerste vier, originele reizende schilderijen zijn ondertussen al een heel seizoen onderweg. Tijd voor een kort overzicht:

Stan Zonder Land vertrok uit Lichtervelde naar de zeer nabije gemeente Kortemark. Daar vonden Nick en Evelien het een goede zaak dat Stan verder reisde met hun Roemeense vriendin. Stan verkent sindsdien de hoofdstad Boekarest, op 2300 kilometer van huis.

Boekhandel de Zondvloed te Roeselare werd overvallen door de familie Blauwtand. Zij bezochten daarna een hoogzwangere dame in Gent (ondertussen bevallen van een gezonde jongen genaamd Samber) en de kust in Oostende.

Tante Kaduk bleef in de provincie West-Vlaanderen en reisde van dichter naar dichter: Lichtervelde - Wingene - Pittem - Izegem.

En Baron Picon? Hij ging van Assebroek naar Antwerpen, en reisde vandaar mee naar Transinne, Kalmthout, Neukirchen am Großvenediger, München en meer, én keerde terug, via Assebroek naar home sweet Lichtervelde.

Ondertussen wordt het tijd voor de schilderijen Uncle Espresso en Phileas om aan hun eigen bijzonder pad te beginnen..